Αναρτήσεις

Παραμύθι #1

Σε έναν τόπο άτοπο και σε ένα χρόνο άχρονο, ή, αν προτιμάτε, μια φορά κι έναν καιρο, ζούσε ένας μονόκερος. Ο μονόκερος αυτός έψαχνε την αγάπη. Την έβρισκε συχνά στα χρώματα. Του ουρανού, της μουσικής, των ματιών, του αέρα.Τη συναντούσε στο "ναι" των παιδιών στην ερώτηση "παίζουμε;". Στα βότσαλα της θάλασσας, στα ξυλαράκια των δέντρων και στα φύλλα τους, στα ζώα και στο περπάτημά τους ή το πέταγμα τους...Τα χρώματα αυτά τον χρωμάτιζαν αυξητικά.'Ωσπου μια μέρα, ένιωσε πως έχασε την αγάπη. Όλα άδειασαν. Έγινε ολόλευκος. Η ματιά του άλλαξε μορφή. Όλα έχασαν το φως που είχαν. Περπατούσε και πετούσε αλλά τίποτα δεν είχε νόημα πια. Οι καθημερινές κινήσεις, οι ομιλίες, οι διαδρομές. Πέρασαν μέρες έτσι... Πίστευε πως τίποτα δεν θα μπορούσε να φέρει πίσω όλα όσα είχε αναγνωρίσει. Και ξαφνικά είδε έναν άλλο μονόκερο. Θηλυκό. Σχηματισμένο με όλα τα χρώματα που είχε αντικρύσει στη ζωή του. Και δεν στάθηκε εκεί. Άρκεσε που οι ματιές τους συναντήθηκαν. Μεμιάς, συνέβη κάτι απ...

~Δεκαπενταυγούστιακο 15

Λέξεις που αναζητούν βαρύτητα στο χαρτί. Σκέψεις που ζητούν καταγραφή. Όσο εύκολα, τόσο δύσκολα. Δοκιμή, προσπάθεια, πόνος, έκθεση. Τα μέσα να γίνονται έξω. Κάτι αποκόπτεται για να εξωτερικευθεί. Μια σχισμή και κάτι ξεπετιέται. Ρωγμή και καρπός. Πληγή και δόσιμο.               22/8/2014

~Δεκαπενταυγουστιάτικο 14

Ο χρόνος να δημιουργεί τόπο κι ο τόπος χρόνο κι η ζωή να παρακολουθεί και πού και πού να ζει και μετά να προσπαθεί να πει να καταγράψει να εκμαιεύσει αλήθειες. Ζωή - παρατήρηση Ζωή - συμπεράσματα Ζωή - αλήθειες Ζωή - προσπάθεια Ζωή - προκληση.                    22/8/2014

~Δεκαπενταυγουστιάτικο 13

Μάχες μοιρασμένες σ' όσους αντέχουν δυναμώματα και νίκες λαμπερές ειδωμένα όλα σ΄ ένα φως σε μια ακτίνα ελέους δοσμένη χαρισμένη εκτιμημένη και σήμερα. Ζωντανοί και πορεύομενοι στον Δρόμο τον μεγάλο. Όλα τα μονοπάτια οδηγούν                                        εκεί.                                      22/8/2014

~Δεκαπενταυγουστιάτικο 12

Όταν η Στιγμή συμβεί όλα τα μπλεγμένα θα γίνουν ξεκάθαρα πριν το ανοιγοκλείσιμο του βλεφάρου στόματα πολλά θα σωπάσουν και το αληθινό θα χαρεί              αιώνια. Το φως θα λάμψει κι ό,τι φωτεινό μαζί. Η πρόθεση κι η πράξη θα συμφωνήσουν. Απόδειξη και πειστήριο           για όλους για άλλους ουρανούς             για τον στόχο                       τον μεγάλο για την υπέρτατη βίωση της Αγάπης      κι όταν όλοι φτάσουμε εκεί               ένα θα μένει                ελευθερία.              ...

~Δεκαπενταυγουστιάτικο 11 - Αντί προσωπογραφίας

Δήθεν αδιαφορία και απάθεια. Ισχυρίζομαι ηρεμία και κατανόηση. Απομάκρυνση από τα ανθρώπινα. Ποιός να καταλάβει τί; Όλα εξηγημένα αλλότρια. Στα μέτρα του εαυτού. Δεύτερες σκέψεις ανύπαρκτες. Η απλότητα παρεξηγήσιμη. Στέκω και εμμένω. Κάποτε όλα θα γίνουν κατανοητά. Αργά, ίσως. Η πίκρα δίνει τη θέση της στη σιγουριά. Παύω να αρνούμαι. Πορεύομαι και δεν εξηγώ. Παύω και να υπερασπίζομαι. Οι λόγοι ακούστηκαν δικαιολογίες. Το μυαλό δεν θέλει να εννοήσει. Μπλέχτηκε σε δίχτυα πονηρά. Προχωρώ. Δεν έχω τίποτα άλλο να κάνω. Δεν μένω εδώ. Πια. [Μπορεί να ισχυροποιείται κάτι μέσα.]                                                22/8/2014

~Δεκαπενταυγουτιάτικο 10

Στιγμές αλλοτινών καιρών μπλεγμένες με το τώρα σφήνες παρελθόντος και μέλλοντος να ορίζουν ένα παρόν. Η αλήθεια να στέκει παράμερα να οριστεί από παιδιά                         αλήτες                         ποιητές                       περαστικούς                         κρατήρες                         ψυχές                  ...