Ψηφιακά γραπτά

Για να κοινωνήσετε το ο,τιδήποτε : evaxeilakou @gmail.com

Μόλις ορίζεται η πρόθεση ερωτήματος, έρχεται και μια απάντηση. Ποτέ σχεδόν η πρόθεση διάκρισης του αληθινού. Είτε από έξω, είτε από μέσα. Του εξωτερικού παρατηρητή. Κι έτσι, γεγονότα...                  29/2/16

...βγήκε αποφασιστικά στον δρόμο, κλείνοντας δυνατά πίσω τη πόρτα σαν τη πρώτη-πρώτη έξοδο στο φως που οδηγεί στο κλάμα της πρώτης ανάσας. Μπήκε σε άλλον κόσμο. Τίποτα από όσα έκλεινε πίσω της αυτή η πόρτα δε μπορούσε να ορίσει τί ένιωθε για τα όσα έπονταν. Ήταν η ίδια απελευθέρωση από την ασφάλεια των εννέα μηνών που έγινε βίαια και περιπετειωδώς με κίνδυνο ύπαρξης να στοχεύει σε ανάσα και καρδιά. Κι όλη εκείνη η σίγουρη περίοδος της κύησης να κρατιέται στη μνήμη με μια θύμιση απροσδιόριστη και ζεστή όπως το κλείσιμο των βλεφάρων στον ήλιο που ήρθε να την ανασύρει.. Αφέθηκε στα βήματα και δίχως να τα μετράει, σε λίγα ο θυμός έφυγε. Ποτέ δεν κράταγε πολύ. Δε μπορούσε. Συνάντησε τον πρώτο άνθρωπο της μέρας. Έναν ηλικιωμένο που με δυσκολία όριζε τα δικά του βήματα λόγω δυσκολίας ή ασθενείας. Έκανε πως δεν δίνει σημασία, δε προσπέρασε η καρδιά της κκαι συνέχισε. Για να μαζέψει εικόνες της δικής της εκδρομής. Που είχε πάντα πεδιάδες και βουνά. Ομορφιές και α-σχήμιες. Δηλαδή άμορφες, γι...

...και φτάνει η ώρα ό,τι έχεις συλλέξει να χαριστεί - δοσμένο πάντα- για να πολλαπλασιαστεί. Ποιο κέρδος;          23/2/16

Η ματιά να στρέφεται σε σκούρες αποχρώσεις για να αναγνωρίζεται ευκολότερα το ΦΩΣ. Ή, αλλιώς, άσκηση...               23/2/16

Αληθοφανείς ερμηνείες σε ρόλους χαρισμένους πείθουν δήθεν ακόμα τους κομπάρσους και τους δευτεραγωνιστές που ζητούν και θέατρο και σανίδι και κοινό και χειροκρότημα. Ως πότε;                 23/2/16

                                     ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ             Το χαρτί μπροστά του λευκό. Οι σκέψεις λιγοστές. Ποια φράση να φτιαχτεί απ’ αυτές; Πώς ξεκινούσε πάντα, να θυμηθεί. Ένα μήνυμα, μια εικόνα, μία λέξη, μια πρόσφατη συζήτηση. Τι τον κινητοποιούσε, να θυμηθεί. Ναι, να θυμηθεί. Αλλά πώς; Τι είχε συμβεί και ένιωθε άδειος; Ποτέ πριν έτσι. Άδειος. Άλλη μια μέρα.     Πάντα κάτι δούλευε κρυφά μέσα του και έβγαινε την κατάλληλη στιγμή. Έτσι ήταν ή έτσι πίστευε; Τι σημασία έχει τώρα.   Τώρα που νιώθει πιο μετέωρος από ποτέ. Πρώτη φορά “ ανέμπνευστος ” . Δεν θα το αφήσω άλλο έτσι, σκέφτηκε. Θα αντιδράσω. Θα αλλάξω εικόνες. Θα πάω ένα μακρινό ταξίδι. Θα   δω νέα μέρη, νέους ανθρώπους, θα “ φορτιστώ ” . Κι αν η έμπνευση με ξ...