Ψηφιακά γραπτά

Βγήκε από τον  χειμώνα απότομα. Ο  κρύος καιρός ήταν μια άριστη δικαιολογία για ακινησία. Η άνοιξη του χαλούσε τις προφάσεις. Πόσο μάλλον το καλοκαίρι που ακολουθούσε μ' αυτόν τον άγνωρο ήλιο που έπρεπε να ανακαλύπτει απ' την αρχή κάθε χρονιά.                                                                                                                       2/7/12

Σε βρήκα μεθυσμένη ξημερώματα να κάθεσαι στο πεζοδρόμιο. Μου ζήτησες τσιγάρο. Το κάναμε μαζί. Μετά έστρεψες το βλέμμα μακριά σαν κάτι να' ψαχνες. Έφυγα.                                                                                                                            23/6/13

Έπεφτε το βράδυ μετά από μια μέρα γεμάτη υποχρεώσεις και ο Μορφέας τελευταία του έκανε νερά. Ύπνος - καταφυγή. Έβαλε στο ποτήρι πάγο και ουίσκι, έκατσε βαθιά στη πολυθρόνα κι έπιασε από την αρχή την ιστορία της καρδιάς του.                                                                                                                        2/7/12

Έφτασε στην ερημική παραλία και ήταν όλα όπως τα είχε ονειρευτεί. Η θάλασσα, η άμμος, το αεράκι. Σαν παράδεισος. Όμως, ήταν μόνος. Τότε, είδε την κόλασή του.                                                                                                                  2/7/12

Γύρισε από τη δουλειά. Το τραπέζι ήταν στρωμένο. Άφησε τον χαρτοφύλακα, μπήκε στο μπάνιο, άλλαξε ρούχα, κάθισε. Το βλέμμα του είπε το καθημερινό ευχαριστώ καθώς εκείνη του σέρβιρε.                                                                                                                                      2/7/12

Ποίημα είναι αυτό που ξεχειλίζει αυτό που μένει μέσα σου γιατί το κρατάς; Ποίημα αυτό που κρατάς ο τρόπος που περπατάς μόνη-ος δεν οδηγείσαι; Ποίημα είναι αυτό που οδηγείς αυτό που νομίζεις πως ελέγχεις μα περπατά ελεύθερο. Ελευθερία είναι να ξέρεις να κρατάς αυτό που πρέπει και να αφήνεις ό,τι θέλει να φύγει/φεύγει.                                  24/3/98

Πρόταξαν τα σώματά τους να με σώσουν. Κανείς δεν τό'χε κάνει τόσο φανερά όσο εσύ. Τόσες σφαίρες εκτοξεύτηκαν προς το μέρος μου κι ήσουν εσύ που δε μου έμαθες ξανά                      την εμβρυακή μορφή      αλλά μια άλλη στάση                     ανεξιχνίαστη                     υπέροχη                     μοναδική                     περήφανη,                       ...