Αναρτήσεις

Προσωπογραφία #21 ή Βουτάνιο

Πρώτα, ξεπούλησε τον εαυτό της και δεν θεώρησε πως αμάρτησε κατά Θεό. Ύστερα, τα παιδιά της. Έπειτα, την επιλογή του συζύγου της. Έπειτα, ό,τι περιέλαβε όσους την περιβάλανε. Έπειτα, οτιδήποτε οποιουδήποτε οπουδήποτε. Άρχισα να ξανανιώθω οίκτο. Έβρισκε κρυψώνες [στους τέσσερις που μεταμφιέζονταν σε τρεις] [που λιβάνιζαν τον κόσμο]. Κι όταν όλες οι φωλιές ήταν πιασμένες, βρήκε δυο-τρεις σίγουρες κρυψώνες. Κατέφυγα στη μνήμη της κατάρας της συκιάς. Δεν την εφάρμοσα.         29/3/16

Στίχοι

Τώρα... που ο χρόνος γίνεται και τόπος... Εδώ... που ο τόπος γίνεται και χρόνος...             8/7/14

σαν στίχος

Γίνε ο κεραυνός στα σκοτάδια μου...                               13/6/14

Στίχος

Σ' είχα τόσο ονειρευτεί που δεν σε αναγνώρισα.                  11/1/14           

σαν στίχος

...κι ήρθαν τα καθάρια να διώξουν τα βαριά...                                               28/2/14

Σαν στίχοι

Ήταν ζαλισμένες οι πορείες φάνηκες νησίδα σε θάλασσα γνωστή πιάστηκα απ' το φτερό του γλάρου είδες μια σκιά κι όχι εμένα Είδες λέξεις, πράξεις. Παρελθόν, παρόν και μέλλον σχοινί πέταγες ν' αρπάξω μα δε πείστηκα. Ήταν μέρες μεθυσμένες κρασί κέρναγες και λήθη έστρεψες ματιά στο άσπρο είχα φύγει πριν υπάρξω.                        14/7/14

Μικρή ιστορία #15

...και κάθε μέρα βρίσκεις έναν νέο τρόπο                          για μια νέα πληγή                        για να' ακούς τον σφυγμό                    δυνατότερα και καθαρότερα.    Πάντα για σένα.                                          2/1/15