Ψηφιακά γραπτά

Πήρε το σώμα της στα χέρια του. Συνήθεια, ανάγκη, αγάπη; Κανείς κοντά να του απαντήσει. Όλα έγιναν όπως πάντα. Ή, καλύτερα, όπως πάντα τον τελευταίο καιρό.  Έβαλε κάτι πρόχειρο, βγήκε από το δωμάτιο, άναψε τσιγάρο κι άρχισε να κλαίει.                                                                                                                           2/7/12   ...

Στεκόταν ΑΝΑΜΕΣΑ. Ποτέ τόσο φανερά όσο τώρα. Ανάμεσα σε αυτά που έπρεπε να κρατήσει και σε αυτά που έπρεπε να αφήσει. Αποφάσεις οριστικές γύρευε το μέσα. Άναψε το τελευταίο τσιγάρο. Μαζί με τη συνήθειά της θα έκοβε οτιδήποτε άλλο βαρύ.                                                                                                                       2/7/12

Πρώτα, ξεπούλησε τον εαυτό της και δεν θεώρησε πως αμάρτησε κατά Θεό. Ύστερα, τα παιδιά της. Έπειτα, την επιλογή του συζύγου της. Έπειτα, ό,τι περιέλαβε όσους την περιβάλανε. Έπειτα, οτιδήποτε οποιουδήποτε οπουδήποτε. Άρχισα να ξανανιώθω οίκτο. Έβρισκε κρυψώνες [στους τέσσερις που μεταμφιέζονταν σε τρεις] [που λιβάνιζαν τον κόσμο]. Κι όταν όλες οι φωλιές ήταν πιασμένες, βρήκε δυο-τρεις σίγουρες κρυψώνες. Κατέφυγα στη μνήμη της κατάρας της συκιάς. Δεν την εφάρμοσα.         29/3/16

Τώρα... που ο χρόνος γίνεται και τόπος... Εδώ... που ο τόπος γίνεται και χρόνος...             8/7/14

Γίνε ο κεραυνός στα σκοτάδια μου...                               13/6/14

Σ' είχα τόσο ονειρευτεί που δεν σε αναγνώρισα.                  11/1/14           

...κι ήρθαν τα καθάρια να διώξουν τα βαριά...                                               28/2/14