Ψηφιακά γραπτά

Ουδέν περαστικότερον του χρόνιου...                                       (παλιό)

Κινήθηκε ελεύθερα στον χώρο. Δεν είχε τίποτα να κρύψει. Θεωρήθηκε ύποπτος.                                                                                                                   10/5/16 (αντιπαραβολή - συμπλήρωση της δημοσίευσης Αντί Ιστορίας #1)

Περιπλανήθηκα από την ένωση των πρώτων δύο κυττάρων που η αγάπη έκανε να μοιάζει ένα. Από την πρώτη ανάσα. Ελπίζω μέχρι την τελευταία ρανίδα. Όπου αυτή στάξει...                                                                                                                                  9/5/16

Και κάποιο πλάνο και κάποια κάμερα και - ορισμένα - κάποια ματιά μπορεί να σε δει σαν αστροναύτη χωρίς σκάφανδρο σε διαστημο-διάδρομο υψηλής διέλευσης. Κάποιος, από κάπου κι από κάποτε.                                                                                                                                         ...

... και προτρέπεσαι να ορίζεσαι από ένα εξωτερικό εδώ και τώρα για να μην γίνεις χρονοναύτης δίχως μηχανή...                                                                                                                               27/4/16

... κι ανέχεσαι ακόμα να ορίζεσαι από λέξεις... ... και σήμερα...                                           27/4/16

Σε λευκό χαρτί αφήνομαι μια μουτζούρα νέα να γράψω για να γίνει ο χρόνος το άρμα ταξίδι το πλήρωμα να αρχίσει τους τόπους τους ανεξερεύνητους              να αγγίξει για πορείες άλλες του δεδομένου για την ισχύ την μετρημένη για τις διαδρομές τις άπειρες που μόνο οι θολοί θα αξίζουν για να λύσουν μάγια παλιά και προφητείες νέες παλιά όνειρα να γλύψουν και νέες προσμονές να ορίσουν πανηγύρια νέα να στήσουν για φόνους τραγικούς να μιλήσουν.                                   ~2001