Ψηφιακά γραπτά

Άρχισε να ξύνει παλιές πληγές, ήξερε πού να πονά. Ανίχνευε το κέντρο τους και τα όρια της αντοχής του. Κάποιοι το είπαν μνήμη, κάποιοι παρελθόν, κάποιοι παρόν, κάποιοι και μέλλον. Ήξερε πως δεν κινούταν πια.                                                                                                                                    ...

Όταν πέφτει η νύχτα η βαριά όλο το παρελθόν ξεπροβάλλει μπρος μου                                      σαν χάρτης με σπρώχνει σε λεωφόρους ξεχασμένους μου λέει να πατήσω τα πρώτα μου σοκάκια ξανά τα πίσω - μπρος ανάποδες στροφές βλέπω τα μέλη μου να πλησιάζουν σε άγνωστους δρόμους ξανασηκώνομαι είναι μόνο ένα χαρτί σαν σκισμένο παζλ τρέχω να τα επανακολλήσω αρχίζει η συναρμολόγηση                         8/7/2008

Τα χρόνια κινούν           τα νήματα πλέκουν ιστούς χτίζουν σκακιέρες και ορίζουν φθορά,           πληγές παρεμπιπτόντως, σχεδόν, (και τη) ΖΩΗ.                    7/3/2003

... κι έχεις       τις συνδυασμένες λέξεις               σαν κέρματα                        σε πηγάδι με μεταβαλλόμενους πυθμένες...                                      26/8/16

Ταξίδια του χωροχρόνου ιερά σελήνη που βάζει στη θάλασσα φωτιά μαγικά τα ιδεογράμματα του νου κι απόψε βράδιασε ξαφνικά θα ξημερώσει.                15/5/2003

Πόσες μέρες ξέφυγαν τα δάχτυλά μας σαν το νερό Μα, κάποτε το κράτησα στα δυο μικρά μου χέρια τώρα πώς δε μπορώ; Μεγάλωσα απότομα ξέχασα πολλά έμαθα το τίποτα                   11/4/

Ποτάμια απελπισίας οι αναβολές σε έλιωσαν ντα ενωθείς ξανά με τη λάσπη ο ήλιος σε έπνιξε στο χώμα τη θάλασσα συνάντησες σε μια απρόσμενη βροχή. Ξαναγεννήθηκες Αναστήθηκες Με τη φαιδρή κακία ανδρειώθηκες Βαρύ φορτίο και πίστη φορτώθηκες Ξεκίνησες για ταξίδια μεγάλα Απογειώθηκες Του νου διακτίνηση κάθε σου σκέψη Αναλήφθηκες Πίσω δε κοίταξες                            ~2003