Αναρτήσεις

Τώρα... #2

Τώρα... που ο χρόνος τρέχει τόσο γρήγορα για να δείχνει πως είναι γεμάτος και για κάποιον άλλο θα ήταν σαν να είχε παγώσει.                                                                                                                    11/10/2016 

Τώρα... #1

Τώρα... που ένα δευτερόλεπτο αρκεί για να υπερασπιστεί όλη τη ζωή.                                                                                        11/10/2016

Συνομιλία

- Τσουπ! - Τσουφ! ....................................... αχ! -Τσουπ! - ~ (χαμόγελο) .......................................αχ! - Τσουπ! - ............ (περιφρόνηση) .......................................ωχ! - Τσουπ! - Βαριέμαι. - Απ' αυτό φαίνεται πως μου μοιάζεις. - Τι; - Να προτείνω κάτι; - Σαν τι; - Κάτι για να μη βαριέσαι. - Ακούω. - Να κοροϊδεύεις όπως εγώ και να γελάς. - Κι είναι χαρά αυτή; - Δοκίμασε. - Βαριέμαι. - Ωραία. Θα παρουσιάζεις το οτιδήποτε αλλιώς και θα πείθεις. - Και τι είναι αυτό; - Η πηγή της χαράς. - Βαριέμαι. - Καλά. Θα προτείνω κάτι άλλο. Να στρέφεις το ενδιαφέρον των άλλων κάπου και να το διασκεδάζεις με τη ψυχή σου. - Αν γνώριζες τι είναι ψυχή για μένα δεν θα πρότεινες κάτι τέτοιο. -Ωραιότατα. Θα σπέρνεις λογισμούς σε δύο και τρία σημεία ταυτόχρονα ή και όχι. Και θα πέφτεις κάτω απ΄ τα γέλια. - Άκουσες ποτέ πώς ηχούν τα δικά μου γέλια; - Κορυφαία πρόταση. Θα μπερδεύεις και θα ξεμπερδεύεις καταστάσεις κι έτσι ,να, τα γέλ...

Φιλία

Τα αθροίσματα όσων διαιρούν τους φίλος είναι ίσα Πότε θα προστεθούν όσα μας μετρούν;/ Πότε θα προσθέσουμε όσα μας διαιρούν;                                               ~2003

Φεύγοντας...σχεδόν πάντα

Δεν τα μπορώ τα σίγουρα φοβίζει το απόλυτο λυτρώνει η αμφισβήτηση προσκυνώ τη περηφάνια και φεύγω               14/4/2003

Τοπίο θαλασσινό κι αέρινο

Τα στολίδια άχρηστα πια η ζωή με φώναξε έξω πήγα να τη βρω Τα ψέματα αστεία ο ουρανός μου έγνεψε το χέρι του να πιάσω Οι λέξεις ανίσχυρες η θάλασσα με κάλεσε μαζί της να ενωθώ ξανά                   12/4/2003

Μια ιστορία (αναζήτησης εαυτού)

Κάποτε κάποιος ξεκίνησε να βρει τον εαυτό του. Σκέφτηκε, λοιπόν, να ρωτήσει όλους όσους ήξερε και δεν ήξερε να μάθει. Ξεκίνησε έτσι και με όποια ευκαιρία του δινόταν, ρωτούσε. Πέρασαν μέρες, μήνες, χρόνια. Νόμισε πως είχε μάθει αρκετά. Όταν το ξανασκέφτηκε, όμως, είδε πως δεν ήταν τόσα όσα αρχικά θα ήθελε. Σκέφτηκε πως το καλύτερο που θα' χε να κάνει είναι να ρωτήσει πού θα μπορούσε να μάθει κι άλλο. Έτσι κι έκανε. (Ρώτησε και) του είπαν ότι η Γνώση είναι συγκεντρωμένη στις βιβλιοθήκες. Τα βιβλία είχαν πολύ σημαντικά πράγματα γύρω τους και θα ήταν καλό να διαβάσει. Ξεκίνησε και άρχισε να πηγαίνει σε βιβλιοθήκες, να διαβάζει, να μαζεύει γνώσεις και πληροφορίες. Πέρασαν χρόνια για να γυρίσει τον κόσμο επισκεπτόμενος βιβλιοθήκες. Κάποια στιγμή κουράστηκε ή, σωστότερα, το καλοκαίρι δεν τον άφηνε να συγκεντρωθεί στο διάβασμά του. Πήγε σε μια παραλία, έστησε τη σκηνή του και μύριζε τις μυρουδιές της θάλασσας, άκουγε τον αέρα, έπιανε στις χούφτες του την άμμο. Ένα βράδυ ο ύπνος τον...