Ψηφιακά γραπτά

Χρόνια με τύλιγε η σιωπή. Και μίλησα.           30/1/16 Καιρό μίλαγαν άλλοι. Και σιώπησα.         30/1/16

Περνούσε τις μέρες της με ξεκινήματα και τις νύχτες της με απολογισμούς .Δε προβλέπονταν να κατάφερνε πολλά...                                                                                                                                         4/4/13

Ξύπνησε. Κοιτάχτηκε στον καθρέφτη. Είχαν ξεκολλήσει από πάνω της όλα τα περιττά σαν λέπια.Το χάρηκε πολύ. Βγήκε μια βόλτα να την δει έτσι ο πρωϊνός ήλιος.                      4/4/13

...κι είναι φορές          που τα ποιήματα              γίνονται δέντρα                  με ίσκιους         για να ξαποστάσεις                     λίγο      απ΄το μακρύ ταξίδι                      της ζωής...                             23/9/14

Κι αν κάτι υποτεθεί πως όλα είχαν προυπάρξει σε αλλοτινούς καιρούς, το απροσδιόριστο πώς προσπαθεί να δώσει τη θέση του στο οριστικό;                      12/8/16

Ξεχώριζε από τον συρμό με απροσδιόριστες ιδιότητες δια γυμνού οφθαλμού. Περνούσε πάντα καιρός για να μπορέσει κάποιος να τις αντιληφθεί. Σχεδόν πάντα εκείνη είχε βγει από τη ζωή τους.                              4/4/13

Κυριακή κάθε μέρα           ξεκινά                 δίπλα σου δεν ψάχνω άλλον ήλιο                                πια.                      15/9/14