Ψηφιακά γραπτά

Με τα χέρια στις τσέπες     και σιγοψιθυρίζοντας            έναν σκοπό             περπατάς              και πας      πάντα ανάμεσα       στους πολλούς σαν κέρμα που κατρακυλά όρθιο    στη πολυτελή μοναξιά σου              σε σένα κάτι βρίσκεις και κρατιέσαι. Μα εσύ δεν τ΄ αναγνωρίζεις               και γελάς.                Εδώ εγώ           να καταγράφω       χάριν ημερολογίου:           τις μέρες μας.                         24/5/18

Σε τυχαίο ραντεβού ένιωσα τη ματιά σου καυτή - τέρμα γωνία κοίταξα κι έφυγες Κι είχα υποψήφιους για αργότερα μα ήξερα σε σένα θα' βγαζε ο δρόμος Γυρνούσα τη πόλη και θυμόμουνα περάσματα, γέλια, λόγια έκλεισες σαν να μην άνοιξες με κάτι σαν απολογία Έτρεξα μακριά αλλά για πόσο στη πόλη τη μικρή κάθε στενό κι αφορμή θύμησης                  20/1/18

Στείλτε ένα σχόλιο στο evaxeilakou@gmail.com και τα πιο σημαντικά θα αναρτηθούν... Ευχαριστώ ηδη, Εύα

Στου χρόνου τον θρόνο άξαφνα ανεβαίνω ακολουθώντας πορείες    αλλοτινές. Κύκλοι, τετράγωνα, ρόμβοι  κι όλα να συνδυάζονται       για το παραπάνω. Δεν αναγνωρίζονται πάντα       αλλά συμβαίνει Αφίξεις, συζητήσεις, απουσίες      και σ΄ ένα κέντρο εγώ           να στέκομαι. Δορυφόροι και κομήτες καθημερινότητα και ιερό.    Κρατάω την ανάσα        του βουτηχτή         και βουτάω. Και πάλι.                          28/1/18

Κάθε κλειστή πόρτα κρύβει κι έναν καημό.                          20/1/18

Βγήκε περίπατο στον  δρόμο. Όλα είχαν αλλάξει ή νόμιζε. Προχώρησε λίγα βήματα και η μια καλημέρα που συνέλεξε κρυφογέλαγε μαζί του. Γέλασε σχεδόν και καλύπτοντας το στόμα με το χέρι είπε στον εαυτό του: "Τελικά η μετοχή μου δε πάει καλά τελευταία." Σπρώχτηκε στην είσοδο του λεωφορείου και απορώντας για την τόση αγένεια, κάθισε στο κάθισμά του, θέση γνωστή.                                                    18/1/18

Σε κοιτώ και ντύνεσαι νύχτα