Ψηφιακά γραπτά

Όλοι οι ένοχοι θα οδηγούσαν τα πράγματα στην αλληλο-κατηγορία των δύο αθώων. Μάταια, αρχικά... Πιθανά, μετά...                 17/6/19

Κάτι απαιτούσε η μέρα, όχι αρκετά επίμονα!              17/6/19

Το τίποτα να ορίζει το τώρα. Το πάντα το πουθενά. Γυρνώ σε γνωστά μονοπάτια. Γεύομαι το μικρό μπροστά στην ολότητα. Περπατάω  και πάω. Πάντα. Τίποτα. Ίσως εν λευκώ...                 5/6/19

Στου βυθού η ηχώ μου θα είσαι εσύ!                 28/6/18&16/6/19

Το ελάχιστο να αναμετριέται με το άπειρο. Ψυχή, σώμα, νους όλα ένα να λέμε. Κι όταν η δύση φέρει ανατολή ο ουρανός θα είναι κοινός. Για νέα βήματα, διαδρομές, αναζητήσεις... Στο απόλυτο να απολογούμαι και πάλι...                                             26/4/19

Θα σ' ακολουθώ στο αιμάτινο μονοπάτι σου. Σε ξέφωτα, νεράιδες κι ελιές κρατώντας ένα κλωνάρι. Ο ήλιος θα ανατέλλει   για να δύσει      βράδυ χρόνος βαρύς σκοτάδι - τεχνητό φως. Ένα φεγγάρι    σα πρόσωπο θα μας κλείνει το μάτι. Η φύση θα φωνάζει το "παρών!" μαζί με τα ζώα. Αντιστρέφω το μέσα. Προχωρώ. Αδιάψευστος μάρτυρας             το Φως. Και μόνο.              26&27/4/19

δεν θέλω να έχω τίτλο, ιδιότητα, χαρακτηρισμό,κατηγορία. θέλω απλά να είμαι ένα γραπτό στον υπαρκτά εξωτερικευμένο χώρο. να μην έχω ηλικία, δηλαδή χρόνο και χώρα δηλαδή τόπο. θέλω να ανήκω σε όσους αφήσω ένα ίχνος και σε όσους όχι. θέλω να περνάω σαν αέρας και να τρέχω σαν ποτάμι. να μην αναζητείται η αρχή, η αιτία, η αφορμή, η λεγόμενη "έμπνευση"... θέλω μόνο να υπάρχω γιατί υπήρξα κάπου αλλού. άλλοι θα το έλεγαν εσωτερικό κόσμο, άλλη ψυχή, άλλοι βίωμα. το χαρακτηρίζω κάτι δοθέν, δεν πολυαπορώ και προχωρώ. να εξηγηθεί η μετάγγιση,η μεταβίβαση και η διύληση του καθαρού φωτός; το θεωρώ αδύνατο. κι έτσι εξηγήσιμο μόνο από ότι κάνει δυνατά τα αδύνατα. αν παύουν ποτέ οι απορίες, οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις... και έτσι λέω πως πορεύομαι...όσο δηλώνω πως γνωρίζω ως τώρα...περίπου.αυτά,νομίζω.-