Ψηφιακά γραπτά

Ο άλλος αθώος θα παραλλασσόταν τόσο που οι ένοχοι θα τον θεωρούσαν όμοιό τους. Η άλλη αθώα θα δεχόταν προσεγγίσεις, απομακρύνσεις. Λίγος καιρός θα περνούσε έτσι!                              23/11/19

Θα σου μιλάω για το τελευταίο δειλινό Θα μου μιλάς για τη πρώτη ανατολή Θα ξαπλώσουμε   πάνω στο φως Θα μιλάω για κόπο θα μιλάς για αγάπη       απρουπόθετη Θα μιλάμε για ηλιαχτίδες Θα μιλάω για το χθες θα μιλάς για το μέλλον Θα ξεκουραζόμαστε                  σ' ένα τώρα.                        26/12/19

Πάντα μου άρεσε να νομίζεις πως σ΄ αγαπώ.                                                                ~2007

Μπορείς να πας στην αρχή του λόγου; Πριν ανακαλυφθούν τα γράμματα; Πες μου, άναρθρες κραυγές; μουσική; ποίηση αληθινή; Πλέκω το αόρατο   με τον πόνο   με την σκέψη (κοντινά, δεν νομίζεις;) το εργόχειρο   δεν έχει τελειωμό. Βάζω στην άκρη τη Πηνελόπη   βάζω και την θύμιση                  την άρνηση                  την ανάμνηση                  τη λήθη. Δε σταματώ σε κίνηση; Δε γυρεύω μα βρίσκω κι όταν ψάχνω             όλα αλλού. Η αδικία θα έχει     το χαμόγελό σου;                         25/3/2007

διηγούνται παραμύθια άγονης γραμμής θερίζουν αλήθειες με ψέματα κρύβουν, θάβουν, ξεθάβουν παλιές συνήθειες για νέες διαδρομές του τώρα. Ξεκλειδώνεις, κλειδώνεις όσα έξω τόσα μέσα η πλάστιγγα δε γέρνει πριν - μετά υπέρ - κατά μένεις προχωράς σταματημένος σε μια παύση διαρκείας μετράς, ξαναμετράς μηδέν, ένα, δύο εντάξει τα ψηφία σε ησυχάζουν αρχίζεις πάλι ένα, δύο, τρία σιωπή; αποκλείεται όχι εδώ, όχι σήμερα.                  25/3/2007

Ανέβαλλε για χρόνια τη Ζωή ώσπου τη βρήκε ο θάνατος.                                          ~2007

… δες την αλήθεια, το βλέμμα ξεπλένει...                                                            ~2007