Ψηφιακά γραπτά

Ακούσιες ενάρξεις, κάποια περίπου ίδια κάποια να αλλάζουν. Έστω στον νου. Για να γίνουν πράξη. Ίδωμεν! Κάποια να αφεθούν πίσω. Κάποια ανεπιστρεπτί. 3 χρονάκια περίπου.          Πίσω. Και το πώς παρών! Κάτι αλλάζει. Μάλλον για καλό. Νέες ενάρξεις,     λοιπόν!             4/1/20

Σήμερα, κάπως καλύτερα με κενές αλλαγές δίχως στόχο. Εκκρεμούν κάποια και ίσως μια κεντραρισμένη αλλαγή. Και σχεδόν συνέχειες. Υποχρεώσεις υγείας και ξεχασμένη - δήθεν-            μία. Σημερινή.                 3/1/20

… κι είναι και εκείνες οι στιγμές που θέλεις να τα αλλάξεις όλα! Στόχοι, προγράμματα κι ακινησία. Κι όλα αυτά τα θέλω που δεν γίνονται Ζωή! Και γίνονται ματαιώσεις, απογοητεύσεις και Άγνωστα - Γνωστά Στο μυαλό να χτυπάει ένας στίχος. Απρόσμενος καιρός και σιγή. Σιωπή εκκωφαντική και λίγα λόγια. Που γίνονται, όπως πάντα, καινούργια απωθημένα. Λίγη ζωή, φαγητό, ύπνος. Και πάλι. Θα ξαναρχίσω!               1/1/20

Μην ξεχνάτε πως μπορείτε να κάνετε subscribe για να βλέπετε τις αναρτήσεις τη στιγμή που ανεβαίνουν. Περιμένω σχόλια σας στο evachilakou@yahoo.com!

Το μαζί απών. Το πάντα ποτέ. Το εδώ πουθενά. Κι όταν όλες οι γνωστές έννοιες καταλύονται, ξαναρχίζω. Για ένα μαζί παρών για ένα πάντα τώρα κι ένα εδώ παντού.

Όλα άρχισαν αντίστροφα. Το τέλος, η ιστορία μας, η αρχή. Σαν σε κακό όνειρο πορευτήκαμε. Ο καθρεπτισμός, ψευδαίσθηση, το μαζί απουσία. Το όχι δυνατό και μια πόρτα που έκλεισε... Ξεχνώ, επιλέγω να θυμάμαι, προχωρώ. Χωρίς εσένα. Και πάλι.          24/12/19

Γύρισε και ξανακοίταξε. Δε πίστευε στα μάτια του. Το μυστικό του όπλο είχε πιάσει. Ένας αναπτήρας στα χέρια του δε θά' ταν κάτι συνηθισμένο. Οι ακτίνες του ήλιου είχαν συγκεντρωθεί και... Ναι! Είχαν αναγκάσει τον απέναντι αναπτήρα να εκραγεί. Βρισκόταν απέναντι. Και σε κάποια απόσταση ασφαλείας. Μπήκε μέσα να ζητωκραυγάσει. Το σπίτι του γείτονα που τόσο αντιπαθούσε είχε πάρει φωτιά! Στόχος ένας         ταπεινός αναπτήρας...                          4/1/20