Ψηφιακά γραπτά

Μέρες περνούν, φέρνουν άλλες το παρελθόν μπλεγμένο σε παρόν και μέλλον... Κινήσεις λίγες και οι σκέψεις αρκετές... Νήματα, χορδές, δεσίματα, λέξεις, ήχοι, ματιές, δάκρυα, φώτα, συνάντηση μικρή χωρίς προοπτική συνέχειας και αποφάσεων αλλαγής. φεύγω και ξαναγυρνώ..                 20/2/20 (μετά από συνάντηση με μυστικό αστυνομικό) 

Με υποσχέσεις εαυτού να ζυγιάζεται προς το ανέφικτο πέρασαν μέρες. Στο νου το παιδιάστικο λαχάνιασμα άγνοιας της αναπνοής. Με χαμηλότερες προσδοκίες που μπορεί να σημαίνει πως προσαρμόζομαι. Όχι στον μέσο όρο που απεχθάνομαι μα σε κάτι ρεαλιστικότερο. Κατά τ' άλλα, τα γνωστά. Σταματώ για να ξαναρχίσω και αρχίζω για να ξανασταματώ. Σαν παιχνιδάκι με pause, play και play, pause. Ξαναζώ;             11/1/20

Με κινήσεις λίγες και λιγοστές, προχωρώ! Σχέδια, προγράμματα και χρόνος που ευχή μου   θα ήταν να ήταν λιγότερος. Απόδοση υπό πίεση    καλύτερη. Η ματιά σε διάφορα... Να δοκιμαστώ   αποζητώ χρόνο τώρα... Κι έτσι όλα μοιάζουν να κινούνται  pause/play! Ξεκινώ, αργώ, βιάζομαι.       22/1/20     

Ξανά σε μια παλαιότερη σειρά ποιημάτων να συμπληρώνω την μάλλον τελευταία προσωπογραφία! Ανατρέξτε στις προηγούμενες δημοσιεύσεις...                                                                                                                              15/1/20

Σε είδα. Με έγκαυμα στο πρόσωπο προχωρούσες. Πάντα να ρωτάς αυτονόητες απαντήσεις να δράττεις. Μυαλό για πουλιά στον αέρα. Προσβολή νου δεκτή και καλοδεχούμενη. Απέχουμε, σαν να μοιάζουμε, κοιτάμε με      κοινά μάτια   το παρακάτω. "Βλέποντας και κάνοντας!" Μάλλον...                     24/4/19

Δεν θέλω να έχω τίτλο, ιδιότητα, χαρακτηρισμό, κατηγορία. Θέλω, απλά, να είμαι ένα γραπτό στον υπαρκτά εξωτερικευμένο χώρο. Να μην έχω ηλικία, δηλαδή χρόνο και χώρα δηλαδή τόπο. Θέλω να ανήκω σε όσους αφήσω ένα ίχνος και σε όσους όχι. Θέλω να περνάω σαν αέρας και να τρέχω σαν ποτάμι. Να μην αναζητείται η αρχή, η αιτία, η αφορμή, η λεγόμενη "έμπνευση"... Θέλω μόνο να υπάρχω γιατί υπήρξα κάπου αλλού. Άλλοι θα το έλεγαν εσωτερικό κόσμο, άλλη ψυχή, άλλοι βίωμα. Το χαρακτηρίζω κάτι δοθέν, δεν πολυαπορώ και προχωρώ. Πώς να εξηγηθεί η μετάγγιση, η μεταβίβαση και η διύλιση του καθαρού φωτός; Το θεωρώ αδύνατο. Κι έτσι εξηγήσιμο μόνο από ότι κάνει δυνατά τα αδύνατα. Αν παύουν ποτέ οι απορίες, οι ερωτήσεις και οι απαντήσεις... Κι έτσι λέω πως πορεύομαι...όσο δηλώνω πως γνωρίζω ως τώρα...περίπου. Αυτά ,νομίζω.-

Ακούσιες ενάρξεις, κάποια περίπου ίδια κάποια να αλλάζουν. Έστω στον νου. Για να γίνουν πράξη. Ίδωμεν! Κάποια να αφεθούν πίσω. Κάποια ανεπιστρεπτί. 3 χρονάκια περίπου.          Πίσω. Και το πώς παρών! Κάτι αλλάζει. Μάλλον για καλό. Νέες ενάρξεις,     λοιπόν!             4/1/20