Ψηφιακά γραπτά

Περπατάς και πας με μια μικρή ανυπεράσπιστη αλήθεια που κυλά         απ' τα δάκτυλα. Γίνεται το στόμα                    κρίκος και το δέρμα               αφορμή. Και εσύ περπατάς και πας...                   24/4/19

Αν ποτέ αντιληφθεί η ανθρωπότητα με τί μοιάζει θα πάρει απόφαση την ευθύνη του καθενός. Κι έτσι, μέσα σε μια στιγμή, θα καταλάβει τί κερδίζει και τί χάνει. Κάθε στιγμή!        14/5/19

Ζεις για το μετά ζω για το τώρα ζούνε για  το πριν. Χανόμαστε, βρισκόμαστε σε έναν άχρονο τόπο Σε μυστικά μονοπάτια (βρεθήκαμε) πέρα απ' τον ήχο ψιθυρίσματα σιωπής Σε χάνω, σε κερδίζω χάνω το παρόν για να σε βρω κερδίζω το ποτέ για να σ' έχω...                27/2/18

Για σχόλια, παρατηρήσεις και προτάσεις, στείλτε στο evachilakou@yahoo.com  η στο evaxeilakou@gmail.com. Σας ευχαριστώ εκ των προτέρων... Εύα.-

Αν δεν είχες να κρατηθείς μια μέρα από οτιδήποτε εξωτερικό, έστω σαν ενδείξεις ενός μακρινού, αλλότριου πολέμου πώς θα συνέχιζες να πολεμάς και να αγωνίζεσαιι έσω, γύρω και εκτός εαυτού; Και ποια μάχη αξίζει ή όχι όταν ο πόλεμος έχει σίγουρη έκβαση, αγνοούμενη από τους πολλούς και φανερό σε λίγους; Ρωτώ και διστάζω να ζητήσω απάντηση...    10/2/20 (προς το παππού μου...)

Με τα "αύριο"        εύκαιρα και το τώρα σχεδόν απών, προχωρώ. Με μνήμες παρελθοντικών στιγμών... Τρεις έννοιες να ορίζουν    το είναι. Κι εγώ που όλη μου τη ζωή έψαχνα τί μας ορίζει, να μην απορώ όπως παλιά. Νήματα, διαστάσεις, κόμβοι κι η θεωρία τους αδιάβαστη για τη πιθανότητα επίθεσης! Μόνο άμυνα, λοιπόν!            5/2/20

Με τον καιρό να προβλέπεται δυσοίωνος και δύσκολος για τις επόμενες μέρες, λίγα βήματα. Λίγη κίνηση, τη βασική    φορώ και βγαίνω! Με ήλιο και χαλαρόητα έφυγε το μεσημεράκι. Απαραίτητη συνήθεια μες στη μέρα. Απόγευμα γλυκό και βράδυ ήσυχο.         4/2/20