Οι ώρες κυλάνε γρήγορα οι μέρες όχι. Κάποια πράγματα στο πλάι κάποια να ξεκινούν. Η διάθεση στα πάνω και στα κάτω της κι η κούραση παρούσα. Πίστη, αγάπη, ελπίδα και συνεχίζω σε μια ανηφόρα. Το "τί ζούμε;" στη σκέψη και τα κενά του χρόνου να γεμίσω. Ξεκινώ μα σταματώ. Φοβάμαι αλλά επιμένω. Με την επιμονή εξαντλημένη από καιρό. Τα λίγα του "έξω" με κρατούν. Μαζί με προγραμματισμό και ιδέες δημιουργικές. Δίνω σαν να ζητώ και ζητώ σαν να δίνω. 28/7/21
Αδύνατο να υπάρχει κι όμως υπαρκτή ως έννοια. Ενθύμηση στίχου "θάνατος - ζωή" μα άτοπο. Δημιουργώντας στιγμές αιωνιότητας προτείνω για να λύσω... Ποτέ δε όρισα κάτι ως μάταιο ουσιαστικά αλλά σαν προσωρινό που ανέμενε. 19/5/21
Θεωρούμενη χρόνια, ανατροπής στιγμή. Πίστη αιώνια αν και αναγνωριζόμενη ασταθής. Βάδισμα στα χνάρια Του ακόμα κι αν αγνοούταν. Όλα φως και συνεχίζω... Με μια αυταπάτη λιγότερη.... 14&15/5/21
Κάτι που ζήλεψα κάπως κάποτε ήταν στο σκηνικό. Βήματα και άνθρωποι πάνω κάτω... Τώρα πού πηγαίνουμε; Οι παλιές ερωτήσεις: "Τί έγινε;" "Πού πάτε" "Πώς πάτε;" Άκυρες κι αυτές. Με τον τόπο και τον χρόνο απλωμένο και σύννεφα με σκέψη βροχής πάνω απ' τα κεφάλια μας... Θα βγω να δω τη βροχή αν, στα σίγουρα, βρέξει! 30/5/21
...κι έμενα πίσω να παρατηρώ... Σκέψεις περαστικές που φάνταζαν ιδέες. Συμπεριφορές μικρό - διαδικασιών. Ξενόφερτη παραλλαγή χαρακτήρα και προσωπικότητας. Ανελίξεις στιγμών. Συχνή συστροφή στο μέσα. Δίχως Δρόμο ή διαδρομή. Να ψάχνω τις εσωτερικές... Μετά την ανανέωση του πλυσίματος, το σώμα απαιτούσε κίνηση και - ίσως - κούραση. Πλέον. Κλειστά βλέφαρα - όνειρα. Ανοιχτά βλέφαρα - ονειροπόληση. Αντοχές λιγοστές - κι αν ξεγελιέμαι - υπάρχουσες... Ως πότε; Κι αν η υπομονή νικηθεί και πάλι; Ερώτηση συγκεκριμένη απαιτητική σε απάντηση. Κοιτάω τον ήλιο και ελπίζω! 122/7/21